Bakker Racing Team

Nou daar komt het laatste verhaal van de trainingsstage op Mallorca. Gisteren hebben we doordat we aan de bingoavond mee wilden doen geen verhaal kunnen schrijven vandaar dat we vandaag een klein deel van gisteren in het verhaal verwerken. Gisteren was het stralend blauw weer met vanaf 08.00 uur volledige zonneschijn. Dat betekent maar 1 ding met gierende banden de fiets op en kilometers maken en het liefst met korte broek en kort shirt want daar komen we voor. Als we in de sneeuw hadden willen trainen hadden we ook thuis kunnen blijven. Dat we er allemaal zin in hadden bleek gisteren wel de eerst 2 uurtjes op de fiets gingen met een gemiddelde snelheid van 33 km/h. Onderweg aardig wat groepen met fietsers tegen gekomen. Na 2,5 uur zijn we aangesloten bij een groep met een tiental profrenners, fantastisch het tempo ging weer een keer omhoog en zij bleken dezelfde richting als ons op te gaan. Daar moesten we natuurlijk gebruik van maken. Zij gebruikten bij wind op kop de gehele weghelft en gingen absoluut niet aan de kant waardoor we een leuk waaiertje konden rijden.

Helaas namen zij na een 45 minuten meegereden te hebben een andere afslag en stonden we er met 5 man weer alleen voor. Meteen maar even gestopt en een sanitaire stop gemaakt (die hebben we deze dagen wel meer gemaakt). Hoogtepunt van de dag was de beklimming naar het klooster van San Salvador, een mooie beklimming met als eindpunt een klooster waar diverse WK truien van oud kampioenen hangen. Frank onze klimgeit was hem meteen gespeerd en wij achter hem aan zwoegen, beloning boven natuurlijk cappucino. Daarna weer terug naar het hotel. Eindresultaat van de dag 165km!!!!!. Daarna even over de boulevard lopen, eten, bingoavond hebben we gemist (ze waren zonder ons begonnen omdat ze wisten dat wij de bingokoning Hans Coppelmans bij hadden). Daarna lekker gaan slapen want de vermoeidheid is toch wel merkbaar onder de mannen en morgen staat de koniginnerit op het programma. Nou vrijdagmorgen is het zover we gaan de tocht naar Puig Major (1445 meter) en Coll de Soller maken over een afstand van 130 km. Bij vertrek was het al behoorlijk koud en veel wind, gelukkig hadden we de heenweg wind op kop.

Het zag er allemaal wel wat slechter uit als gisteren, donkere wolken en dat terwijl wij naar de bergen gaan. Bij de start van de klim naar Puig Major (38 km klimmen) begon het al lichtjes te druppelen, even hebben we kort overleg gehad wat we gingen doen, terug of doorgaan. We hebben besloten om door te rijden en achteraf zijn we daar heel blij om, het was de mooiste tocht tot nu toe. Prachtige lange klimmen, afdalingen, stuwmeren, loslopende schapen etc. Boven was het berekoud en gelukkig waren de meeste wel zo slim geweest om een jackje mee te nemen voor de afdalingen aangezien de snelheid dan behoorlijk oploopt. Met 5 man afgedaald naar Soller en daar maar even een cafe opgezocht om bij te komen van de kou, snel even wat op de verwarming gegooid om te drogen en het vaste ritueel van 5 cappucino besteld. Door de kou was het behoorlijk rustig in de groep en we wsiten ook niet exact wat ons nog te wachtten stond de laatste 50 km. Na de koffie toch maar weer op ons fietske gezet (ondanks de zadelpijn want daar hebben er meer last van). Als laatste toetje kregen we de klim naar Coll de Soller, dit zijn meer haarspeldbochten dan Alpe d´Huez, leuke klim met daarna een prachtige afdaling. Vanaf het eindpunt van de afdaling is het een rechte lijn naar Palma en dan naar het hotel. In Palma even oppassen met het verkeer en zonder kleerscheuren door het drukke verkeer komen en dan snel naar de sauna. Daarna de koofers ingepakt, fietsen in de koffers en laatste maal avondeten in het hotel. de laatste biertjes worden momenteel genuttigd en morgenvroeg worden we om 06.45 uur opgehaald voor de terugvlucht naar Dusseldorf.

Als laatste het was een fantastische traings-stage, we hebben heel veel plezier gehad, en hebben heel veel kilomters kunnen maken. Hierbij nog wat cijfers, we hebben totaal 840km ( Frank heeft er 30 meer gedaan op de rollenbank) gereden, waarvan 7.000 hoogtemeters!!!!!!!, verder hebben we geen technische mankementen gehad alleen een buitenband moeten verwisselen wegens een scheurtje. Mannen het was fantastisch en we moeten het zeker nog eens overdoen, de locatie en de routes waren perfect. Helaas gaan we weer terug naar ons koude kikkerlandje. We zullen het eiland zeker missen want wat is het hier mooi en wat kan je hier heerlijk fietsen. TOT VOLGEND JAAR EN NU OP NAAR DE MARATHONS.