Bakker Racing Team

5 minuten voor de start werd er geroepen en zei ik tegen de Vlaming naast mij TIJD VOOR BAKKIE KOFFIE!! Hij kon er wel mee lachen. De start klonk en ze beginnen me toch een partij die berg op de sprinten niet normaal. Ik reed in begin wat rustiger omdat het nog 2 uur koers is maar al vlug ben ik toch maar beginnen te rijden. Mooie beklimmingen zaten er in het parcours. Na de startlus te gereden hebben kwamen we over de meet en begon de ronde pas echt. Eerst langs een hobbelige beekrand afrijden met flink wat keien en daarna over een stuk harde weg om zo de beklimming in te gaan.

AMAI dat zijn nou een beklimmingen daar in België. Ik merkte dat het klimmen wel goed liep alleen het volhouden tot de meet dat is meestal wat lastiger. Na de eerste ronde te gereden hebben stond Patrick netjes klaar met een bidon en pakte ik hem meteen goed aan. Dit doe ik normaal meestal niet. Verder gebeurde er niet veel speciaals meer tot de laatste ronde. Eerst rij ik in een braamstruik en vervolgens krijg ik vol t stuur op m`n  kleine beentjes. Het gevolg daarvan kramp tot over mijn oren. Opgeven geen optie dus door het klimmen ging achteraf gezien wel goed met kramp in de benen maar gelukkig was het de laatste ronde en kon ik met dat been wel halen tot de streep. Na de mooie smalle afdaling gehad te hebben was het voorbij POE Hè wat zwaar. Zwaarder dan rondje Berlicum. het hele verhaal staat op http://www.lucienvolleberg.nl

greetz Il picollo principe